"Oddech śmierci "- Joanna Bagrij

Lubię debiuty. Nie uprzedzam się. Jeśli wybieram książkę i okazuje się, że napisał ją początkujący pisarz, tym bardziej jestem zaciekawiona.

Tym razem sięgnęłam po „Oddech śmierci” Joanny Bagrij. Przeczytałam ją w wersji e-book – mój pierwszy. Jak już wcześniej pisałam, odważam się z Wydawnictwem Czarna Kawa J

Autorka pochodzi z Lubania, jest absolwentką Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, prowadzi stronę born-to-create.pl

Teraz o książce.

W pewnym miasteczku zostają zamordowane osoby z niezwykłą brutalnością i precyzją. Ułożone, można by rzec w artystyczny sposób, pozostawione w  miejscach publicznych bez żadnych śladów mordercy, który pozostawia jednak wskazówki dla śledczych.

Autorka wprowadziła dużą ilość postaci oraz narrację pierwszo i trzecio osobową, co mnie osobiście się podoba. Nie czułam się zagubiona czytając, doskonale potrafiłam wyobrazić sobie bohaterów i sytuacje w których się znaleźli.

Lista podejrzanych jest dość długa, zaliczają się do niej członkowie jednej z najbogatszych rodzin w miasteczku (najpierw zostaje zamordowany senior rodu), ale także prawniczka i współwłaścicielka galerii Natalia oraz jej brat bliźniak Ethan – artysta, tworzący kontrowersyjne obrazy. Mamy porwanie, brutalne obrazy ofiar, tajemnicę z przeszłości, mozolną pracę policjantów Marca, Paula  i Rose, którzy momentami myślą o własnym awansie i nie zawsze działają zgodnie z literą prawa. Pojawia się także wątek miłosny.

Akcja to przyspiesza, to zwalnia, następują zwroty i tak naprawdę nie wiadomo, kto okaże się mordercą. Tak szczerze, to czytając nie dążę, aby dowiedzieć się kto zabił. Lubię być na końcu zaskoczona. Tak było i tym razem. Dodatkowym smaczkiem są wątki psychologiczne m.in. choroba Ethana.

Jedynym mankamentem dla mnie było, to, iż akcja nie jest osadzona w konkretnym miejscu. Bardzo lubię, gdy wraz z bohaterami poruszam się po jakiejś określonej miejscowości czy właśnie miasteczku.

Bardzo polecam ten kryminał i mam nadzieję, że będą kolejne.

Dziś 15 lipca 2017 r. mija rok od ukazania się tej książki. W związku z tym, autorka zaproponowała swoim czytelnikom nadsyłanie pytań, na które odpowie na swoim fanpage. Sama zadałam dwa pytania J zapraszam do poczytania.

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu: 

"Oddech śmierci", Joanna Bagrij, Wydawnictwo Czarna Kawa, 2016 r., egzemplarz recenzencki;

"Dalekie podróże z Bliską" - Agnieszka Monika Polak

Smakuję życie

Dzień po dniu

Kęs za kęsem

Różnymi zmysłami

Wsłuchując się w tętniące gwarem ulice

Rozmowy mijanych przypadkowo ludzi

Szelest szumiących liści

Łapiąc promień jesiennego słońca

Karmiąc się codziennym oddechem

Okruchami szczęścia

Smakuję życie

Ciesząc się każdą spotkaną osobą

Dziękując za myśli i słowa

Powoli je trawię, gubiąc resztki rozsądku

Z łakomstwem zajadając kromki nadziei. 

Serdecznie zachęcam do lektury obu książek, idealne na letnie, leniwe popołudnie.

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu:

 

 "Dalekie podróże z Bliską, Agnieszka Monika Polak, Wydawnictwo Czarna Kawa, 2017 r., egzemplarz recenzencki;

"Ślad przeznaczenia" - Agnieszka Monika Polak

Plany, marzenia – każdy z nas je ma. Jedni próbują szybko je spełnić, inni odkładają to na później. Nie zawsze wszystko zależy od nas samych. Ważni są ludzie wokół i sytuacje, które się nam przytrafiają. „Ślad przeznaczenia” Agnieszki Moniki Polak to opowieść o tym, że naszym życiem w dużej mierze kieruje właśnie przeznaczenie. 

Główna bohaterka Monika Bliska to alter ego autorki, debiutująca pisarka, ale także skrzypaczka. Żona, mama, przyjaciółka – jedna z nas. Posiada wiele cech i tę jedną, która pomaga jej w życiu – potrafi słuchać innych. 

Cała powieść opiera się na życiu bohaterki, która podróżuje po Polsce w ramach spotkań autorskich i targów książki, odwiedza miejsca znane i nowe, poznaje wiele osób i odnawia kontakty z przeszłości. Miewa kłopoty mniejsze i większe np. te zdrowotne, ale zawsze doszukuje się pozytywów i zrozumienia do życia i drugiego człowieka. Umie dostrzec w innych to, czego oni sami nie potrafią. 

Tak dzieje się w przypadku Tomka – chłopaka, który wiele przeszedł w swoim życiu, chce go zmienić i boryka się z odrzuceniem przez innych. Monika znajduje dla niego zrozumienie i akceptację. Podobnie Piotr, poruszający się na wózku, który rozważa przyjęcie chrztu świętego i ma całe mnóstwo wątpliwości związanych z wiarą i Bogiem, a Monika –  postawiona na jego ścieżce życiowej, pomaga mu je rozstrzygnąć. Przypadek, przeznaczenie? 

No właśnie, w książce bardzo wiele jest takich zapytań i cytatów.  Pozwalają one na zatrzymanie się, pomyślenie o własnym życiu, sytuacjach, ludziach, których spotykamy. Na co dzień nie mamy na to czasu, często goniąc, sami nie wiedząc do końca za czym.

Monika to silna kobieta, która nie boi się żyć, wie czego chce, realizuje swoje marzenia, nikogo nie udaje i zawsze pozostaje wierna sobie. Książka idealna, dla każdego kto poszukuje inspiracji i motywacji do spełniania marzeń. 

W całej opowieści, jedno mi tylko trochę przeszkadzało. Otóż  ciągłe odwoływania i dygresje od jednej historii do kolejnej. To tylko takie moja subiektywna uwaga. 

Teraz parę słów o autorce. Agnieszka Monika Polak to pisarka, poetka, dziennikarka, gra na altówce, jest absolwentką Wydziału Pedagogiki i Psychologii UMCS. Mieszka i tworzy w Lublinie. Pisząc chce dać czytającemu zachętę i inspirację do poszukiwania własnej ścieżki rozwoju. 

„Ślad przeznaczenia” zostanie w mojej pamięci na długo, także z osobistego powodu. Czarna Kawa to wydawnictwo, które jako pierwsze odpowiedziało na moją prośbę współpracy. Właśnie czy to przeznaczenie, że postanowiłam wziąć byka za rogi i rozpocząć współpracę wydawniczą i trafiłam na tę książkę? :-)

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu: 

"Ślad przeznaczenia", Agnieszka Monika Polak, Wydawnictwo Czarna Kawa, 2017 r., egzemplarz recenzencki;